Şu dünyanın haline bakın, kimi aç, kimi tok; kimi zengin, kimi fakir; kimi alim, kimi cahil...
Hak bizlere hep farklı meziyetler, farklı hayatlar ve farklı karakterler sunuyor.
O girdi hayatıma, birden dünyam bir anda öyle bir değişti ki. Sevilmek ne kadar güzel bir şey onda gördüm ve buldum. Sevginin tedavisini onda tattım. Küçük bir kızın dualarındaki kişi oldum. Lakin hayat öyle bir zor geliyor ki bazen, hele ki insanların içine onların ruh halini tanımaya girdikçe vicdanımız. Evet sevilmek, birilerinin seni dinlemesi çok güzel evet. Ama diğer yandan da bunun olgun insan sevgisi yerine çocuk sevgisini olması insanı farklı bir hale koyuyor. Düşündürüyor, hem de çok. O yüzden diyorum ya. O ne güzel vekildir. Bu bilinmezlikte hem bizlere neler neler öğretiyor hem de bizi imtihana sokuyor. Bu sırada da karakterimiz işleniyor ince ince, ilmek ilmek. Bu karakter değil mi zaten bizi cennete götürecek olan.
Bizler alem kitabını okumaya niyetli bir avuç fedaileriz.
Bu bilinmezlikte dahi Rabbinin ışığı ile Nebilerin yarenliğinde sonsuzluk alemine koşar adım ilerleyen küllükten kulluğa eren insanların gözündeki tabir ile kafayı yemiş insanlarız.
Kimileri yüreğinde yaşar anı;
kimileri içinde,
kimileri emanet;
kimileri başka bedende yaşar zamanı .
11.11.24
